Trabzon Sanatevi’nin tahliyesi, kentin kültür ve sanat ortamında tartışmalara yol açtı. Geleceği belirsizleşen Sanatevi’nin durumu merak ediliyor.
Trabzon’un kültür ve sanat hayatında 2007 yılından bu yana önemli bir rol üstlenen Trabzon Sanatevi, kullandığı binayı kısa süre içinde boşaltması yönünde bir talep aldı. Valilik, binanın Trabzon Üniversitesi Yabancı Diller Bölümü’ne tahsis edileceğini belirtti. Bu karar, sadece bir mekân değişikliğinin ötesinde, Sanatevi’nin oluşturduğu kültürel ortamın geleceğini de sorgulatıyor.
Trabzon Üniversitesi’nin mekân ihtiyacının karşılanması elbette önemli bir konu. Ancak, bu ihtiyacın uzun yıllardır sanat faaliyetleri için kullanılan bir bina üzerinden çözülmeye çalışılması, alternatif seçeneklerin değerlendirilip değerlendirilmediği sorusunu gündeme getiriyor.
Trabzon Sanatevi, kurulduğu günden bu yana tiyatro oyunları, sergiler, konserler ve söyleşiler gibi birçok etkinliğe ev sahipliği yaptı. Ayrıca, çocuklar ve gençler için çeşitli sanat eğitimleri düzenlendi. Sanatevi’nin en uzun süreli etkinliklerinden biri olan Uluslararası Sanat Günleri, bu yıl 16. kez gerçekleştirildi.
16. Uluslararası Sanat Günleri’nin açılış konseri, Trabzon Üniversitesi Devlet Konservatuvarı öğrencilerinden oluşan Ala Ensemble tarafından verildi. Ancak, bu etkinliklerin yapıldığı binanın, kısa bir süre sonra aynı üniversitenin başka bir birimine tahsis edilmek üzere boşaltılması dikkat çekici bir durum.
Üniversite ile Sanatevi’ni karşı karşıya getirmek doğru olmayacaktır. Her iki kurum da Trabzon’un kültürel yapısında önemli bir yere sahiptir. Asıl mesele, üniversitenin ihtiyacını karşılarken Sanatevi’nin faaliyetlerine devam edebilmesi için alternatif çözümlerin bulunup bulunmadığıdır.
Ayrıca, tahliyesi istenen bina yakın geçmişte kamu kaynaklarıyla restore edilmişti. Yenilenen salonlar, atölyeler ve ortak kullanım alanları, kültürel faaliyetlere açıldı. Sanat için restore edilen bir yapının kısa bir süre içinde farklı bir amaçla tahliye edilmesi, kararın gerekçelerinin daha detaylı bir şekilde açıklanmasını gerektiriyor.
Sanatevi’nin yönetimi ve etkinlik programları eleştirilebilir. Ancak, yıllar içinde ortaya koyduğu çalışmalar ile bu eleştirileri birbirinden ayırmak önemlidir. Son günlerde gündeme gelen “Sanatevi bugüne kadar ne yaptı?” sorusunun yanıtı, yaklaşık yirmi yıllık geçmişinde yer alan etkinliklerde gizlidir.
Sanatevi’nin başka bir binaya taşınması ihtimali de tartışma konusu. Fiziksel olarak başka bir yere taşınmak mümkün olsa da, kültürel mekânların şehirle olan ilişkisi sadece fiziksel alanlarla sınırlı değildir. Yıllardır aynı yerde faaliyet gösteren derneklerin kurduğu bağlar, seyircinin tanıdığı adres ve insanların burada oluşturduğu alışkanlıklar da bu yapının önemli parçalarıdır.
Trabzon, geçmişte birçok kültürel mekânını kaybetti. Bu nedenle, Sanatevi ile ilgili alınacak kararların yalnızca mevcut mekân ihtiyacı üzerinden değil, kentin kültürel sürekliliği göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekmektedir.
Üniversitenin ihtiyaçları için başka kamu yapılarının değerlendirilip değerlendirilmediği, Sanatevi bünyesindeki kuruluşlarla tahliye öncesinde nasıl bir iletişim kurulduğu ve faaliyetlerin kesintiye uğramaması için nasıl bir plan hazırlandığı gibi konular da merak edilen detaylar arasında yer alıyor.
Sonuç olarak, Trabzon Sanatevi’nin geleceği sadece bir tahsis işleminden ibaret değil. Yaklaşık yirmi yıldır sanat üretilen, eğitimlerin verildiği ve uluslararası etkinliklerin düzenlendiği bir kültür alanının geleceği söz konusudur. Trabzon Üniversitesi’nin ihtiyacına yönelik çözümler bulunabilir, ancak bunu yaparken kentin yıllar içinde oluşturduğu kültürel alanı kaybetmemek de önemlidir.
Beklenen, kararın tüm taraflarla yeniden gözden geçirilmesi ve Trabzon’un eğitim kurumları ile kültür-sanat yapılarından birinin diğerine tercih edilmeden bir çözüm bulunmasıdır.
