Sanatçı seçimi ve küratörlük: Destina Ecem Bulut üzerine

Destina Ecem Bulut, sanatçı seçimi ve küratörlük yaklaşımını anlattı; Venedik, Hamptons ve New York projeleri üzerinden sanatla kurduğu ilişkiyi değerlendirdi.

Destina Ecem Bulut, sanatçı seçimi ve küratörlük yaklaşımını; Venedik, Hamptons ve New York’taki projeleri üzerinden anlattı. Bulut, 5 Kasım’da New York’ta GODS TDMK’nın eserlerini ENTITLED1’in sunumuyla izleyiciyle buluşturdu.

Bir eserle ilk karşılaşmanın sanatçıyla kurulacak ilişkinin başlangıcı olabileceğini belirten Bulut, kararını yalnızca ilk heyecana göre vermediğini ifade etti. Bir çalışmanın ikinci ve üçüncü karşılaşmalarda yeni anlamlar üretmesini, arkasında canlı ve gelişen bir sanat pratiğinin bulunduğuna dair önemli bir işaret olarak gördüğünü söyledi.

Sanatçı seçiminde üretimin kendi içindeki tutarlılığını, beslendiği kaynakları, sanat tarihi içindeki konumunu ve zamanla nasıl dönüşebileceğini dikkate aldığını aktaran Bulut, sanatçının kendi üretimi üzerine düşünmesini de güven açısından belirleyici buluyor. Ona göre sanatçının her fırsatı değerlendirmek yerine neye hayır diyebildiğini bilmesi ve değişirken kendi merkezini koruması önemli.

Perrotin’de Takashi Murakami’nin işleriyle çalıştığı dönemde, güçlü bir sanat dünyasının arkasındaki uzun soluklu disipline yakından tanıklık ettiğini belirten Bulut, sanatçı kimliğinin yıllar boyunca alınan kararlar, araştırmalar, tekrarlar ve vazgeçişlerle oluştuğunu vurguladı.

Bir sanatçının eserlerini ilk bakışta fazla yüksek sesli bulduğu bir fuar deneyimini de paylaşan Bulut, daha sonra gerçekleştirdiği atölye ziyaretinde aynı işlerin eskizlerini, defterlerini ve vazgeçilen denemelerini gördüğünü anlattı. Bu karşılaşmanın, tamamlanmış esere verilen ilk tepkinin sanatçı hakkında kesin bir yargıya dönüşmemesi gerektiğini gösterdiğini söyledi. Eserlerin fuarda, galeride, atölyede veya koleksiyon içinde farklı anlamlar kazanabileceğine dikkat çekti.

Venedik ve Hamptons projelerinde küratöryel yaklaşım

Venedik’teki Black Grass projesinde 70’in üzerinde kişinin üretim sürecine katıldığını belirten Bulut, küratöryel müdahalesinin işin çerçevesini oluşturmakla sınırlı kaldığını ifade etti. Malzeme, ölçek, bahçenin Palazzo Nani Bernardo ile ilişkisi ve izleyicinin eserle karşılaşma biçimi bu çerçevenin temel unsurlarını oluşturdu.

Yaklaşık 20 bin plastik kelepçeden meydana gelen enstalasyonda katılımcıların kendi anılarını ve geleceğe ilişkin düşüncelerini sürece kattığını aktaran Bulut, her parçanın fiziksel yapının yanı sıra kişisel bir iz de taşıdığını söyledi. Her şeyi kontrol etmeye çalışmanın projenin değerli yönlerini zayıflatabileceğini belirterek, küratörlüğün kimi zaman yön vermek, kimi zaman da geri çekilmek anlamına geldiğini dile getirdi.

Hamptons’taki sergiyi fuar haftasında özel bir mülkte düzenleyen Bulut, bu mekânda ziyaretçilere daha yavaş ve kişisel bir karşılaşma imkânı sunmayı amaçladığını belirtti. Southampton’daki evde Naleye ve GODS MGMT’nin eserleri, günlük yaşamın devam ettiği alanlara yerleştirildi. Böylece ziyaretçilerin çalışmaların önünde zaman geçirmesi, konuşması ve eserlere yeniden dönmesi mümkün oldu.

Bulut, özel mekân sergilerinin sanat eserlerini gündelik hayatla ilişkilendirebildiğini, ancak deneyimin yalnızca dekoratif bir sunuma dönüşmemesi gerektiğini vurguladı. Ona göre asıl değer, mekânın eserleri daha yakından düşünmeye ve koleksiyonerlerin bir yapıtla nasıl yaşayabileceklerini hayal etmeye olanak tanımasında yatıyor.

GODS TDMK’nın New York sunumu

Kimliğini açıklamadan çalışan GODS TDMK’nın eserlerini ilk kez görecek izleyiciler için sanatçıyı biyografisiyle tanıtmak yerine işleriyle baş başa bırakmayı tercih ettiğini söyleyen Bulut, anonimliği yalnızca merak unsuru olarak görmediğini belirtti. Bu yaklaşımın, izleyicinin dikkatini isimden, yüzlerden ve kişisel hikâyeden uzaklaştırarak doğrudan esere yönelttiğini ifade etti.

GODS TDMK’nın yönteminin, sanatçı kimliğinin eserin algılanmasındaki etkisini bir süreliğine geri plana ittiğini belirten Bulut, izleyicinin işlerin kendisinde nasıl bir duygu ve soru uyandırdığına odaklanmasını daha anlamlı bulduğunu söyledi. ENTITLED1’in New York sunumunda da bu doğrudan karşılaşmayı korumayı amaçladığını aktardı.

Venedik, Hamptons, Londra ve New York’ta yürüttüğü çalışmaların ardından daha uzun soluklu ilişkiler ve sanatın daha geniş çevrelere ulaşmasını sağlayacak yapılar üzerinde çalışmak istediğini belirten Bulut, tekil sergiler yerine birbirini besleyen sürdürülebilir projelere odaklanmayı planladığını söyledi.

İstanbul, Abu Dabi ve New York arasındaki sanat ilişkilerinin tek yönlü olmaması gerektiğini ifade eden Bulut, farklı çevrelerin birbirinden öğrenmesinin ve karşılıklı olarak dönüşmesinin önemine dikkat çekti. Bölgeden gelen sanatçıların uluslararası sanat ortamında kalıcı bir yer edinmesi ve sanat bilgisinin daha geniş izleyici kitlelerine ulaşması da öncelikleri arasında yer alıyor.

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu